ഓർമ്മകൾ

ഇന്ന് ഒരു കൊച്ചു മിടുക്കനെ കണ്ടു... അവന്റെ കുസൃതികൾ കണ്ടു നില്ക്കെ വീണ്ടും ഞാൻ എന്റെ കുട്ടികാലം ഓർമിച്ചു... ചേമ്പിലയിൽ മീന കുഞ്ഞിനെ പിടിച്ചു അവൾക്കു കൊടുക്കാൻ ഓടുന്ന കാലം.... തോട്ടുവക്കത്തുകൂടി  ഓടുന്നതിനിടയിൽ മീൻകുഞ്ഞു വീണ്ടും തോട്ടിലേക്ക് ചാടും.. വീണ്ടും കഷ്ട്ടപ്പെട്ടു ഒന്നിനെകൂടി പിടിക്കും എത്ര കഷ്ട്ടപെട്ടലും അവൾക്കു മീന്കുഞ്ഞിനെ കൊടുക്കും... അപ്പോഴുള്ള അവളുടെ പുഞ്ചിരിയും കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മയും... വീണ്ടും വീണ്ടും മധുരം തോന്നുന്ന ഓർമ്മകൾ,.... അവൾക്കു വേണ്ടി തല്ലുകൂടി നടന്ന കൌമാരം... അങ്ങനെയങ്ങനെ അവളുമൊത്തുള്ള ഒരുപാട് നല്ല നല്ല ഓർമ്മകൾ... ഒരിക്കൽ അവൾ എന്നോട് പറഞ്ഞു അവൾ ഒരാളെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന്... ഒരു ചെറു നാണത്തോടെയാണ് അവൾ അത് പറഞ്ഞത്, ഓര്മ വെച്ച കാലം മുതൽ മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ച അവളോടുള്ള പ്രണയം കൊണ്ടാകാം ഒരായിരം വർണ്ണങ്ങൾ മനസ്സിൽ വിരിയുന്നപോലെ തോന്നി എനിക്ക്... എന്റെ സന്തോഷം പുറത്തു പ്രകടിപ്പിക്കാതെ ഞാൻ ചോതിച്ചു ആരാണവൻ എന്ന്.... അവളുടെ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ നൂറു അസ്ത്രങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു നെഞ്ചിൽ തരച്ചതുപോലെ തോന്നി.... കാല്പാതതിനടിയിൽ നിന്ന് മണ്ണ് ഒളിച്ചു പോകുന്നതുപോലെ... പെട്ടെന്ന് എന്നെ നിയന്ത്രിച്ചു അവളെ എന്തോ പറഞ്ഞു കളിയാക്കിയിട്ടു തിരിഞ്ഞു നടന്നു അതികനേരം അവിടെ നിന്നിരുന്നെങ്കിൽ എന്റെ കണ്ണ് നിറയുന്നത് അവൾ കണ്ടേനെ... അന്ന് മനസിനെറ്റ മുറിവ് ഇന്നും ഉണങ്ങാതെ എന്നെ പലപ്പോഴും വെധനിപ്പിക്കാറുണ്ട്.. പിന്നെടവളെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല... ഒരിക്കൽ അറിഞ്ഞു വിവാഹം കഴിഞ്ഞെന്നു.. പിന്നീടൊരിക്കൽ അറിഞ്ഞു അവര് പിരിഞ്ഞെന്നു.. അപ്പോൾ തോന്നി ഒന്ന് പോയി കാണണമെന്ന് പക്ഷെ ആരോ എന്നെ തടയുന്നപോലെ... നല്ലൊരു ജീവിതം പല തവണ തട്ടി കളഞ്ഞതിന് കാരണവും ഈ മുറിവുണങ്ങാത്ത ഓർമകളാണ്...
ഒരുപാട് സംബധിച്ച് ഒരുപാട് പഠിച്ചു,...ചിലപ്പോഴോക്കെ തോന്നും എന്തിനു വേണ്ടി എന്ന്... ഈ ജീവിതം കുറെ ജീവിതങ്ങൾക്ക് മാറ്റി വെച്ച് ജീവിക്കുന്നു ഇപ്പോൾ... ഒരിക്കൽ അവളെ പോയി കാണണം... വെറുതെ ഒന്ന് കാണാൻ.... ഒരു ആഗ്രഹം......