മുറിവുകൾ.

ശരീരത്തിലെ ഉണങ്ങാത്ത മുറിവുകൾ പലതും ഓർക്കാൻ ഇഷ്ട്ടപെടാത്ത ഒരുപാട് ഒര്മകളെ നമ്മെ ഓർമപെടുത്തും.. അങ്ങനെയുള്ള ചില മനസിന്റെ ഉണങ്ങാത്ത മുറിവുകള ഇന്ന് ഞാൻ ഓർമിച്ചു... സന്തോഷങ്ങളും സുഗങ്ങളും തേടി നടന്ന കൗമാര പ്രായം... കാണുന്ന പെണ്കുട്ടികളുടെയെല്ലാം ഇഷ്ട്ടം പിടിച്ചു പറ്റിയും... വാശിയും വിദ്വേഷവും മേരുങ്ങാതതിനെ മെരുക്കിയും ഒന്നിൽ തട്ടി ഒന്നിൽ തട്ടി ജെയിച്ചു മുന്നേറുന്ന ആ കൌമാര പ്രായം... അങ്ങനെ കുതിച്ചു പായുന്ന ഓട്ടത്തിൽ പെട്ടെന്ന് എന്നെ പിടിച്ചു നിർത്താൻ ഒരു കൊച്ചു മിടുക്കിക്ക് കഴിഞ്ഞു... അവളെയും മറ്റുള്ളവരെപോലെ തട്ടിമാറ്റി പോകാൻ ഞാൻ സ്രെമിചെങ്കിലും എന്തോ ഒന്ന് അവളിലേക്ക്‌ എന്നെ അടുപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു... എന്റെ എല്ലാ സന്തോഷങ്ങളും സുഗങ്ങളും എനിക്ക് നഷ്ട്ടമാകുന്നപോലെ തോന്നി.. എന്നെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത്‌ അവലാനെന്നൊരു തോന്നൽ... എന്നാൽ അതികം വയ്കാതെ സത്യം ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു ഞാൻ അവളെ പ്രണയിക്കുന്നു എന്റെ ആദ്യ പ്രണയം... അപ്പോഴാണ്‌ എനിക്ക് മനസിലായത് അതുവരെ അനുഭവിച്ച സുഗങ്ങളെക്കാളും എത്ര സുന്ദരമാണ് അവളുടെ കരുത്തൽ എന്ന്... ആ വസന്തകാലതിനും വർണ്ണങ്ങൾക്കും ആയുസ് വളരെ കുറവായിരുന്നു.. ഒരിക്കൽ അവൾ എന്നോട് പറഞ്ഞു എത്രയോ പെണ്‍കുട്ടികള നിനക്ക് വേണ്ടി കരഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും അവര്ക്ക് വേണ്ടി ഇനി ഒരിക്കലും നീ ഒരു പെണ്ണിനെ കരയിക്കാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി അതിലുപരി പ്രണയത്തിന്റെ വില നിന്നെ അറിയിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഇതെല്ലം ചെയ്തതെന്... എനിക്കവളോട് ദേഷ്യമൊന്നും തോന്നിയില്ല..  മറിച്ചു ബഹുമാനമാണ് തോന്നിയത്... കുറ്റബോത്തിന്റെ നീറുന്ന കനലുകളെയും താലോലിച്ചു ഇന്നും ഞാൻ അവൾക്കു വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നു..